Antarktika’daki ’Kıyamet Günü’ buzulu neden hızla eriyor?
  • Reklam

Antarktika’daki 'Kıyamet Günü' buzulu neden hızla eriyor?

Bilim insanları, hızla eriyen ve deniz seviyesine etkilerinden dolayı en riskli buzul olarak adlandırılan Ankarktika’daki Thwaites Buzulu’ndaki ilk detaylı incelemeyi yaptı. “Kıyamet Günü” olarak da adlandırılan buzulda yapılan incelemeleri, araştırma ekibiyle çalışmalara katılan BBC Çevre Muhabiri Justin Rowlatt yazdı.

02 Şubat 2020 - 21:29

İlk gelen görüntüler çok net değil.

Icefin adlı uzaktan kumanda edilen açık sarı renkli robot denizaltı, buzulun içerisinde çekingen bir şekilde ilerlerken, kameranın önünden de tortular uçuşuyor.

Daha sonra görüntü netleşmeye başlıyor.

Icefin, yaklaşık 600 metre boyunca buzun içerisinde ilerliyor. Burası, dünyanın en hızlı değişen büyük buzullarından birisinin ön kısmı.

Bir anda görüntünün üst kısmında bir karaltı ortaya çıkıyor. Her ne kadar ilk bakışta sıradan görünse de, aslında benzersiz ve tarihi bir görüntü bu.

Bunlar, dünyamızı değiştiren bir yapının çekilmiş ilk fotoğrafları.

Thwaites Buzulu'nun ilk görüntülerinin alınmasının ardından Icefin de yolculuğuna devam ediyor.

Bir süre sonra, ılık okyanus sularının azametli Thwaites Buzulu'nun ön kısmındaki buz duvarına temas ettiği noktaya ulaşıyor. Bu devasa buz kütlesinin erimeye başladığı yer de tam olarak bu nokta.

'Kıyamet günü' buzulu

Buzulbilimciler, Thwaites'i dünyadaki "en önemli" ve "en riskli" buzul olarak tanımlıyor. Hatta bazıları bu buzulu "kıyamet günü" olarak adlandırıyor.

Devasa boyutlardaki bu buzulun yüzölçümü aşağı yukarı Britanya adası kadar.

Dünyada deniz suyu seviyesindeki yükselişin yüzde dördü bu buzuldan geliyor. Tek bir buzul için bu çok ciddi bir oran.

Uydu verileri, erime hızının da giderek arttığını gösteriyor.

Bu buzulun tamamen erimesi halinde, deniz seviyesinin de yarım metreden fazla yükseleceği tahmin ediliyor.

Ve Thwaites, tamamı erimesi halinde deniz seviyesini üç metre daha artırma potansiyeli bulunan devasa Batı Antarktika Buz Tabakası'nın tam merkezindeki kilit taşı gibi bir konumda bulunuyor.

Yine de bu yıla kadar, bu buzulla ilgili hiçbir bilimsel çalışma yapılmadı.

Icefin ekibi, yaklaşık 40 bilim insanından oluşuyor. Uluslararası Thwaites Buzul İşbirliği, bu buzulun neden bu kadar hızlı değiştiğini anlamak için İngiltere ile ABD tarafından ortak desteklenen 50 milyon dolarlık, beş yıllık bir proje.

Bu proje, Antarktika tarihiyle ilgili bugüne kadar yapılmış olan en büyük ve en karmaşık bilimsel saha çalışmasını temsil ediyor.

Böylesine önemli bir buzulla ilgili bu kadar az bilgiye sahip olunmasının ana nedenini ise coğrafi ve hava koşullarındaki zorluklar oluşturuyor.

Ekiplerin, araştırma kamplarını bulmalarının da haftalar sürdüğü belirtiliyor.

Yeni Zelanda'dan ABD'nin Antarktika'daki ana araştırma istasyonu McMurdo'ya yapılan uçuşlarda sık sık aksamalar yaşanıyor.

Hatta bir aşamada, McMurdo'dan Batı Antartika'ya yapılan uçuşların tamamı 17 gün boyunca durduruldu. Bu da tüm bir mevsim boyunca yapılan araştırmaların iptal edilmesine neden oldu.

Thwaites neden önemli?

Batı Antarktika, dünyanın en fırtınalı kıtasının en fırtınalı noktasında yer alıyor.

Thwaites de Antarktika standartlarında bile oldukça ücra bir yerde bulunuyor. Bu buzulun en yakın araştırma istasyonuna mesafesi 1600 kilometre.

Bugüne kadar buzulun en uç noktasına sadece dört kişi ulaşabildi. Bu kişiler de bu yıl yapılan araştırma için gönderilen öncü ekibin üyeleriydi.

Ancak, bilim insanları için bu buzulda tam olarak neler yaşandığının anlaşılması, ileride deniz suyu düzeylerinin nasıl yükseleceğini doğru tahmin edebilmeleri açısından kritik önem taşıyor.

Antarktika'da bulunan buz, dünyadaki temiz su kaynaklarının yüzde 90'ını oluşturuyor. Kıtadaki buzun yüzde 80'i de doğuda yer alıyor.

Doğu Antarktika'daki buz kütlesinin ortalama kalındığı yaklaşık 1,6 kilometre ve oldukça yüksek bir noktada bulunuyor. Buradaki buzların bir kısmının milyonlarca yıldır burada olduğu düşünülüyor.

Ancak Batı Antarktika'daki durum çok daha farklı. Buradaki kütleler, Doğu'ya kıyasla daha küçük olmasına karşın halen oldukça devasa boyutlarda. Dahası, değişimlere karşı riski de daha yüksek.

Doğu'nun aksine yüksek rakımlı bir yerde bulunmuyorlar. Aslında tabanı, deniz seviyesinin altında yer alıyor. Eğer burada buz olmasaydı, üzerinde birkaç ada olan derin bir okyanus parçası olurdu.

Araştırma ekibinin kampı, buzulun okyanusla buluştuğu noktadaki buz kütlesinin üzerine kurulu. Önlerindeki görev de oldukça zorlu.

Buzulun okyanusun üzerinde durmaya başladığı noktayı yaklaşık 800 metre derinlikte kazmak istiyorlar. Bu işlem, daha önce hiç bu kadar büyük ve hareketli bir buzul üzerinde yapılmadı.

Araştırma ekibi, bu deliği kullanarak, buz kütlesinin erimesine neden olan deniz suyuna ulaşmak ve bunun nereden geldiğini, bu buzu neden bu kadar hızlı bir şekilde erittiğini anlamak istiyor.

Zamanları ise oldukça kısıtla.

Antarktika'da yazlar çok kısa sürüyor ve bu nedenle yaşanan her gecikme, hava koşulları ciddi anlamda bozulmadan önce çalışmalara elverişli gün sayısını da azaltıyor.

Oregon Üniversitesi'nden Buzulbilimci Dr. Kiya Riverman, elinde paslanmaz çelikten yapılmış, burgu şeklindeki büyük buz matkabıyla buzulu deliyor ve içine ufak patlayıcılar yerleştiriyor.

Ekibin geri kalanı da buzun içinde delikler açarak, patlamaların su ile buz katmanları arasından dip kayadan çarparak yaptığı yankıyı dinleyen elektronik cihazlar "jeoçubuk" ve "jeofonları" yerleştiriyor.

Thwaites deniz tabanının üzerinde duruyor

Bilim insanlarının Thwaites konusunda kaygılı olmasının nedeni deniz tabanının aşağı doğru kayıyor olması. Bu da, buzulun iç kesimlere ilerledikçe giderek daha da kalınlaştığı anlamına geliyor.

En derin noktada, buzulun tabanı, deniz seviyesinin yaklaşık 1,6 kilometre altında ve suyun üzerinde de yaklaşık bir bu kadarlık buz kütlesi bulunuyor.

İlk tespitlere göre, buzulun denizin içine ileriye doğru uzanan uç kısmının altındaki boşluğa ılık okyanus suları ulaşıyor ve bu alttaki kısmı eriterek, oyulmasına neden oluyor.

Buzulun altı eridikçe üstteki kütleyi tutan yapı da zayıflıyor.

Bu durum, üçgen bir peynir dilimini sivri ucundan başlayarak kesmeye benziyor. Geriye doğru ilerledikçe kesilen parçanın boyutları da büyüyor. Üstelik bu durumun yol açtığı tek sonuç bu da değil.

Yer çekimi nedeniyle buzullar da dümdüz bir zeminde durmak ister. Buzulun ön kısmı eridikçe, arkasındaki kütle de ağırlığıyla birlikte ileriye doğru iter.

Dr. Riverman bu durumu, buz kütlesinin "iteklemeye başlamak" istemesiyle açıklıyor. Dr. Riverman'a göre, buz uçurumu ne kadar yüksek olursa "itekleme" isteği de o kadar yüksek oluyor.

Buz kütlesi eridikçe, içindeki buzun da denizin üstünde yüzmeye başlaması da o kadar hızlı oluyor.

Dr. Riverman, "Bu süreçlerin çok daha hızlanmasından endişe ediliyor. Bu, bir kısır döngüye dönüşmüş durumda" dedi.

Böylesine zorlu koşullar altında bilimsel araştırma yapmak, birkaç bilim insanını dünyanın ücra bir köşesine taşımaktan çok daha öte bir çalışma gerektiriyor. Araştırma ekibinin özel ekipman, on binlerce litre yakıt, çadır, kamp malzemeleri ve gıda da götürmesi gerekiyor.

Buraya giden bilim insanları, buzulun üstünde kurdukları kamplarda bazen iki ay, bazen daha uzun süreli kalıyor.

Bilim insanları ve malzemeleri, projenin Batı Antarktika Buz Tabakası'nın ortasındaki ana toplanma alanına ABD'nin Antarktika Programı'na ait buza iniş yapabilen Hercules kargo uçaklarının yaptığı 10'dan fazla seferle taşındı.

Daha sonra buradan araştırma yapılan alana da Dakota ve Twin Otter tipi daha ufak uçaklarla götürüldüler.

Aradaki mesafenin yüzlerce kilometreyi bulmasından dolayı, yarı yolda uçakların yakıt ikmali yapması için bir başka kamp daha kuruldu.

İngiltere Antarktik Araştırmaları'nın bu zorlu yolculuğa yaptığı katkı da tonlarca yakıt ve kargo getirmek oldu.

Bir önceki yaz ayında Antarktika Yarımadası'nın ucundaki buzdan uçuruma, iki tane buz kırabilen gemi demirlemişti. Daha sonra özel buz araçları, bu gemileri dünyanın en zorlu zemin ve hava koşullarında buz tabakasının üzerinde 1500 kilometreden uzun bir mesafe boyunca çekerek, kullanılacakları bölgeye götürdü.

Gemiler çekilirken ortalama hızı da saatte 16 kilometreye ancak ulaşabildi.

Bu haber 230 defa okunmuştur.

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR x
İdlib için Rusya'dan Türkiye'ye çağrı: Sivillerin Suriye'nin diğer bölgelerine geçişine izin verin
İdlib için Rusya'dan Türkiye'ye çağrı: Sivillerin Suriye'nin...
İngiltere göçmen yasalarını değiştiriyor: İş teklifi ve İngilizce bilgisi zorunlu hale geliyor
İngiltere göçmen yasalarını değiştiriyor: İş teklifi ve...