Bir bakmışsın zaman geçmiş...
  • Reklam
Ayça Şener

Ayça Şener

Bir bakmışsın zaman geçmiş...

Bu yıl takvim bana artık 30 oldun Ayça dedi...
Acısıyla tatlısıyla geçen 30 yıl...
Daha dün gibi ilkokula başladığım gün, lise yılları ve üniversite...
Sonra seni içine çeken bir hayat...

Öyle bir hayat ki okulda öğrendiklerinin tam tersini yaşatır sana.
Bir hamur gibi yoğurur şekillendirir seni...
Bir bakmışsın zaman geçmiş, saçlarda beyazlar belirmiş, arkadaşlarının çocukları sana teyze demeye başlamış...
30'lu yaşlardan itibaren insanın karakteri değişir diyorlar, belki de olgunlaşmaktır kastettikleri yaşayıp göreceğiz.
Ama benim 100 yaşıma da gelsem değişmeyecek huylarım var...
Mesela hangi yaşta olursam olayım hayvanları sevmekten vazgeçmeyeceğim.

Yaşadığım her kötü tecrübeden ders çıkarmaktan da...
En önemlisi de vicdanımın sesini dinlemekten vazgeçmeyeceğim...
Çünkü ben insanı insan yapan en önemli değerlerden birinin vicdan sahibi olmak olduğuna inanıyorum...

Hani kalbinizin olduğu bölgede bazen bir ağırlık bir sıkışma hissedersiniz işte o zaman hayatta bir şeyleri doğru yapmıyorsunuz demektir...
Vicdan böyle alarm verir insana...
Dili, dini, ırkı, siyaseti, tarafı olmaz vicdanın...
Çünkü vicdan evrenseldir...
Doğrular gibi...

Ama ne yazık ki hayatta doğrular menfaatler doğrultusunda yer değiştirir hale geldi...

Kimileri için bir kaç ağacı kesip yerine AVM yapmak doğruyken, kimileri için o ağaçların olduğu parklarda kuş sesleriyle yürümekti doğru olan....

Ya da demokrasi adına halk oyu ile seçilmiş bir liderin, darbe  yoluyla indirilmesi mi acaba doğru olan...
Tartışılır…
Her iki durumda tartışılır...
Ama tartışılmadı...
Tartışamadık...
Tahammüllerimiz hırslarımıza yenilmeye başladığı için öfkeli insanlara dönüştük...
Birbirimize olan sabrımız her şeyden önce saygımız tükendiği için birbirimize değer vermez olduk...
İşte o yüzden ağacına sahip çıkana da, ülkesine sahip çıkana da doğrultulan gaz bombası oldu, silah oldu...

Televizyonlarda +13 olarak verilen korku filmlerinin yerini artık haber bültenleri aldı...
Dinlemeyi, karşımızdaki insanı anlamayı unuttuk…
Dünyanın hemen hemen her kıtasından silah sesleri yükseliyor artık...
Ve bizler yaşanan bu olayları bir film izler gibi izliyoruz sadece...

Sadece Ortadoğu değil Latin Amerika da Asya da Afrika da hem siyasi hem ekonomik hem de sosyal krizlerle boğuşuyor...
Öfke tahammülsüzlük ve ego arasında yaşanan gerilimler nedeniyle her gün binlerce insan ölüyor...

Vicdanımızın sesi belki silah seslerinin arasında belki de patlayan bombaların gürültüsünde duyulmuyor...
Ölümleri normalleştiriyor, olan bitenleri bir film izler gibi izliyoruz...

Zaman geçiyor...

Ne 30'ler ne 40'lar ne 50'ler deviriyoruz…
Sonra pişmanlıklarla dolu o söz düşüyor dudaklarımızdan…
"Şimdiki aklım olsaydı..."
Yapmazdık eskiden yaptıklarımızı...
Kırmazdık mesela anne babamızı...
Komşumuzla tartışmazdık gürültü yaptı diye...
Trafikte kavga etmezdik...
Eleştirdi diye en yakın arkadaşımız onunla küsmezdik...

Zaman geçtikçe büyür pişmanlıklarımız...
Vicdanımız ise hangi yaşta olursak olalım aynı ağırlığı ile bekler kalbimizin tam üstünde...

Bu yazı 1480 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar

Web Analytics
http://addurl.nu z35W7z4v9z8w