Bazen Zordur Yaşamak...
  • Reklam
Güler Karakurumer

Güler Karakurumer

Bazen Zordur Yaşamak...

Bazen zordur yaşamak...

Nefes almak bile güç gelir insana

Bir kuşun kanadına takılıp, gitmek istersin uzaklara

Bazen güzel bir söz tutar seni ayakta

Bazen bir sırdaşının sıcak gülümsemesi

Bağlar insanı hayata

Öyle yalnız hisseder ki

İnsan kendini bazen

Sanki koskoca dünyada

Tek o vardır.

Herkesin hayatında yalnızlığı yaşadığı anlar olmuştur. Bazılarının yalnızlığı bitmiştir, bazıları şuan yalnızdır. Bazıları ise bir gün gelecek yalnızlığı yaşayacaktır. Kimileri vardır ki, kalabalığın içinde kendilerini yalnız hissederler. Kimileri vardır ki, yalnız olduğunun farkında bile değildir. Etrafındaki yalancı kalabalığın içinde yalnız yaşarlar. Yalnızlık bazen insanların istediği bazen de istemediği bir durumdur.

Eğer lafınızı sözünüzü bilmiyorsanız, davranışlarınızla çevrenizi rahatsız ediyorsanız, ikiyüzlü, bencil ve riyakârsanız yalnız kalmaya mahkûm olursunuz. En acı olanı da budur. Bazen ise insanlar yalnız kalmayı tercih ederler. Çünkü içinde bulunduğu durumdan çıkış yolu yalnızlık gibi görünür.

Bekli başkalarına kızdığı için, belki başkalarından kaçtığı, korktuğu veya onlardan bıktığı için, belki de huzur bulabilmek için yalnız kalmaya ihtiyaç duyabilirler. Belki de yalnızlığı istemenin nedeni kendini dinlemek ve bulmak da olabilir. Çünkü yalnızlık bazen huzurdur, bazen hüzündür, korkudur, bazen de kendi kendini arayıştır.

Bazen çok yapıcıdır, bazen gereklidir, bazen ise yıkıcıdır. Ama şurası bilinmelidir ki,  Belli bir süre yalnızlık insanın kafasının dinlenmesini sağlar.

Hep korkarız yalnızlıktan,  ama biliriz ki yalnızken yalancı arkadaşların, ikiyüzlü dostların olmaz Yalnız insanlar mutluluk ve hüzünlerini kısaca duygularını başkalarıyla paylaşamadıklarından kimseyle dostluk kuramazlar ve giderek toplumdan uzaklaşırlar.

Unutmayınız ki, Güzelliği güzel yapan onu paylaşabileceğimiz kişilerin olmasıdır. Yalnız olan kişiler sırtını yaşama dönmüş, a sosyal bir yaşam süren, içine kapanık, mutsuz kişilerdir. İnsan yalnız kalınca kendisini kötü hisseder, o nedenledir ki, sosyal bir insan olarak yalnız kalmaktan olabildiğince kaçınmalıdır. Neden ne olursa olsun çözüm için yalnızlığı tercih etmemelidir.

Yalnızlık insanı en çok yaralayan durumlardan birisidir. İnsanı yakınlarından ve toplumdan koparan bu durum bir takım ruhsal bunalımlara sebep olabilir. İnsanları değersiz ve küçük gören, onlara yardım elini uzatmayan kişiler hiç bir zaman sevilmezler ve kimse onlara yaklaşmak istemez.

Dolayısıyla bu tip insanlar asla gerçek bir dost edinemez, duygularını paylaşabileceği samimi bir arkadaş bulamaz. Eğer kişi yüksek makama sahip bir işte çalışıyorsa makamdan kaynaklanan gücünü kaybettiği an etrafında kimse kalmaz ve o zaman yalnızlığa mahkûm olur.

Samimiyetten uzak arkadaşlıklar, komşuluklar ve genellikle menfaate dayanan ilişkiler yapmacık olduğundan bu tür beraberlikler insanların yalnız kalmasına neden olur. Ne üzücüdür ki, toplumumuz da verdiği sözü tutmayan, güven telkin etmeyen, ikiyüzlü ve yalancı insanlarla doludur.

Bu insanlardan zarar görmemek için ise kendimizi koruma yolu yalnızlık olmamalıdır. Unutulmayınız ki, İnsanlar mütevazı olanı, insanların sevinç ve kederlerini paylaşanı, faziletli ve iyi niyetli insanları sever, sayar ve hürmet ederler. Bu tip insanlar yalnız kalmaz, sevenleri onların etrafından asla ayrılmazlar.

Yalnız kalmamanız dileklerimle…

Bu yazı 2522 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar